Σε μια περίοδο όπου οι γονείς αναζητούν σταθερότητα μέσα σε έναν κόσμο που μεταβάλλεται με ταχύτητα φωτός, το Baby on Board συναντά τον Υπουργό Υγείας, Άδωνι Γεωργιάδη, σε μια συνέντευξη που ξεπερνά τον τυπικό πολιτικό λόγο.
Σε αυτή την αποκλειστική μας συζήτηση, αφήνει για λίγο τον θεσμικό του ρόλο και μιλά καθαρά και χωρίς φίλτρα — όπως συνηθίζει άλλωστε, για τον μητρικό θηλασμό και τη δική του προσωπική εμπειρία, για την αγωνία κάθε γονιού, για τις αποφάσεις που κοστίζουν πολιτικά αλλά αλλάζουν ζωές, για το μέλλον της Υγείας, την τεχνητή νοημοσύνη, αλλά και για τον κόσμο στον οποίο θα μεγαλώσουν τα παιδιά μας.
Η κουβέντα μας εστιάζει στον άνθρωπο πίσω από το αξίωμα: τον πατέρα που φοβάται, τον επαγγελματία που προσπαθεί να ισορροπήσει πίεση και οικογένεια, τον Υπουργό που μιλά ανοιχτά για τις επιλογές του και τις συνέπειές τους. Παράλληλα, μοιράζεται καθημερινές συνήθειες, προσωπικές ευαισθησίες και μικρές αλήθειες που σπάνια βλέπουμε από έναν πολιτικό που βρίσκεται διαρκώς στο προσκήνιο.
Το αποτέλεσμα; Μια συνέντευξη για όλους εμάς που μεγαλώνουμε παιδιά μέσα σε έναν κόσμο που αλλάζει. Μία εκ βαθέων συζήτηση που αγγίζει την ουσία: τι σημαίνει να είσαι γονιός, εργαζόμενος, πολίτης — όλα μαζί — σε μια εποχή που δε χαρίζεται.
Πρόσφατα, μιλήσατε δημόσια υπέρ του μητρικού θηλασμού. Τι ήταν αυτό που σας έκανε να τοποθετηθείτε πάνω σε ένα τόσο “ευαίσθητο” και προσωπικό θέμα; Ήταν εμπειρία, γνώση ή απλώς πεποίθηση;
Πρώτα απ’ όλα είναι εμπειρία. Γιατί εγώ ήμουν ένα παιδί που είχα τη μεγάλη τύχη η μητέρα μου να με θηλάσει κανονικά και για πολύ καιρό. Δεύτερον, έχω διαβάσει επιστημονικές μελέτες που μου έχει φέρει και ο Σύλλογος Μαιών και τους ευχαριστώ για αυτό, όπου αποδεικνύουν τη σύνδεση της καλής υγείας με το μητρικό θηλασμό στη μετέπειτα ζωή των ανθρώπων. Ο μητρικός θηλασμός συμβάλει και στην ψυχική υγεία του παιδιού, ενδυναμώνει τον δεσμό μάνας – παιδιού, αλλά και στη βιολογική του υγεία. Γενικά τον ενθαρρύνω, τον πιστεύω πολύ.
Στους νέους γονείς σήμερα το άγχος είναι μόνιμο – “καλός γονιός, καλή δουλειά, σωστές επιλογές”. Εσείς προσωπικά πώς διαχειρίζεστε το βάρος της ευθύνης;
Θέλω να είμαι πολύ ειλικρινής. Κανείς δε σχεδιάζει να γίνει γονέας στην πραγματικότητα και ποτέ κανείς δεν είναι έτοιμος για να γίνει γονέας. Έρχεται η ώρα που γίνεσαι γονέας και προσπαθείς να κάνεις το καλύτερο δυνατό για τα παιδιά σου, γιατί από την ώρα που γεννιούνται – και αυτό μόνο οι γονείς μπορούν να το καταλάβουν-, όλα τα άλλα παύουν να έχουν σημασία. Όλα τα άλλα στη ζωή σου έρχονται δεύτερα και μετά από τα παιδιά σου. Προσπαθώ να τα συνδυάσω όλα. Δεν είναι πάντα εύκολο. Θέλω να είμαι ειλικρινής.
Υπάρχει κάτι που να σας τρομάζει για το μέλλον των παιδιών σας — όχι πολιτικά, αλλά ανθρώπινα;
Με τρομάζουν πάρα πολλά για το μέλλον των παιδιών μου. Με τρομάζει πάρα πολύ σε ποιο κόσμο θα ζήσουν, πώς θα είναι η ανθρωπότητα, πόσο η τεχνητή νοημοσύνη θα αλλάξει τη ζωή μας, πού θα βρουν δουλειά, πώς θα αντιμετωπίσουν τις υποχρεώσεις τους σε μία Ελλάδα που γερνάει, τι πρέπει να σπουδάσουν για να μπορούν να έχουν δεξιότητες για να επιβιώσουν στον κόσμο που έρχεται. Έχω πολλές αγωνίες. Ξέρετε, όποιος γονέας λέει ότι δεν αγωνιά για τα παιδιά του είναι ψεύτης και πιστεύω ότι αυτό δεν τελειώνει ποτέ. Μόνο όταν πεθαίνεις παύεις να αγωνιάς για τα παιδιά σου. Το παιδί σου, όσο χρονών και να είναι, για σένα είναι ένα μωρό.
Ζείτε σε έναν χώρο που η κριτική είναι καθημερινή και πολλές φορές σκληρή. Πώς δεν αφήνετε αυτή την πίεση να περάσει μέσα στο σπίτι;
Όσο και αν σας κάνει εντύπωση, γενικά στο σπίτι δε φτάνει η πίεση της καθημερινότητας. Αν εξαιρέσεις την περίοδο της σκευωρίας Novartis, που πράγματι μας είχε επηρεάσει όλους πολύ, κυρίως τον έφηβο τότε γιο μου Περσέα, ο οποίος είχε να αντιμετωπίσει τους φίλους του, που τον έβλεπαν με καχυποψία από αυτά που άκουγαν κάθε μέρα στις ειδήσεις, κατά τα άλλα γενικώς μέσα στο σπίτι μας η πολιτική επικαιρότητα δεν μπαίνει παρά ελάχιστα.
Από όλα τα έργα και τις παρεμβάσεις σας, ποιο θεωρείτε ότι αφήνει πραγματικό αποτύπωμα για τις επόμενες γενιές; Και ειδικότερα, ποια είναι τα άμεσα, πρακτικά σας βήματα για τα Νοσοκομεία Παίδων και την αναβάθμιση των δημόσιων νοσοκομείων συνολικά;
Έχουμε κάνει τόσα πολλά αυτά τα δύο χρόνια στο Υπουργείο Υγείας που είναι πραγματικά πολύ δύσκολο να επιλέξω. Αν όμως πρέπει αναγκαστικά να επιλέξω ένα, θα επέλεγα το MyHealth App, τον Εθνικό Ηλεκτρονικό Φάκελο Υγείας. Γιατί αυτό είναι κάτι που θα μείνει, θα μας συντροφεύει πια για πάντα. Μέσω αυτού, δίνεται σε μένα ως νυν Υπουργό Υγείας, αλλά και σε όλους τους διαδόχους μου, ένα συγκλονιστικό εργαλείο άσκησης δημόσιας υγείας. Αν μπορούσα να διαλέξω άλλο ένα, θα ήταν το πρόγραμμα «ΠΡΟΛΑΜΒΑΝΩ», το οποίο για πρώτη φορά μας δείχνει την πραγματική εικόνα της υγείας του ελληνικού πληθυσμού και εθίζει τον κόσμο πιστεύω, στην ανάγκη να κάνει προληπτικές εξετάσεις. Είναι το Α και το Ω της υγείας. Αν ξεχώριζα ένα τρίτο, θα ήταν τα μεγάλα έργα που έχουμε κάνει για τους ασθενείς με καρκίνο, όπως το κέντρο χημειοθεραπείας στο νοσοκομείο «Σωτηρία», τη νέα ογκολογική κλινική στο νοσοκομείο Λαμίας και το κέντρο ανοσοθεραπείας στο νοσοκομείο «Παπανικολάου». Είναι μια τριάδα αλλαγής του τρόπου αντιμετώπισης του καρκίνου στην Ελλάδα, για πολλές δεκαετίες μπροστά. Μαζί με το Εθνικό Μητρώο Νεοπλασιών έχει αλλάξει το περιβάλλον της αντιμετώπισης του καρκίνου στην Ελλάδα για πάντα.
Υπάρχει κάποια απόφαση ή μεταρρύθμιση που πήρατε και σας στοίχισε πολιτικά, αλλά ξέρατε πως ήταν η σωστή επιλογή;
Ήταν η μεταρρύθμιση του clawback. Όταν την ψήφιζα ήξερα ότι ήταν η σωστή επιλογή και ήξερα ταυτόχρονα ότι θα μου κοστίσει πάρα πολύ πολιτικά. Μου κοστίζει μέχρι και σήμερα. Όμως προσέξτε, όταν ψήφιζα το νόμο του clawback το 2013, ήμουν τελείως μόνος μου στη Βουλή. Η Κυβέρνηση που ακολούθησε, ενώ έλεγε διάφορα τότε, το ακολούθησε κανονικότατα και οι υπουργοί της, μηδενός εξαιρουμένου, το υπηρέτησαν κανονικότατα. Η ζωή απέδειξε ότι δεν υπήρχε άλλος δρόμος. Εγώ όμως εισέπραξα όλο το πολιτικό κόστος.
Οι γονείς ενδιαφέρονται για ένα πράγμα: «Τι αλλάζει στην καθημερινότητά μου;». Ποια μεταρρύθμιση στην Υγεία πιστεύετε ότι άγγιξε πραγματικά τις οικογένειες;
Όπως προείπα, το ΜyHealth App αλλάζει τα πάντα στην καθημερινότητά μας. Μας επιτρέπει να ξέρουμε σε ποιο νοσοκομείο θα πάμε, πού θα έχουμε λιγότερη αναμονή, πόσο θα περιμένουμε στα επείγοντα, ποιο φάρμακο πρέπει να πάρουμε, τι επιπτώσεις μπορεί να έχει στην υγεία μας. Είναι το εργαλείο που θα συντροφεύει τις υπηρεσίες υγεία για πάντα, όλους τους Έλληνες ανεξαρτήτως ηλικίας.
Τι σας χαλαρώνει πραγματικά; Ένα βιβλίο; Μουσική; Μαγειρική; Ή απλώς… 10 λεπτά ησυχίας;
10 λεπτά ησυχίας νομίζω δεν έχω ποτέ. Δεν είναι στη φύση μου να έχω ησυχία. Ναι, το διάβασμα εξακολουθεί να μου αρέσει. Είμαι από αυτούς που εξακολουθούν να διαβάζουν βιβλία ακόμα και σε αυτήν την εποχή που το βιβλίο έχει γίνει ντεμοντέ. Ακόμα και όταν δεν προλαβαίνω να διαβάσω, έχω καθημερινά μαζί μου τουλάχιστον ένα βιβλίο για λόγους ψυχικής ανασφάλειας. Στις διακοπές έχω πολλά περισσότερα. Φέτος το καλοκαίρι διάβασα 4-5 βιβλία. Αλλά αν χαλαρώνω πραγματικά, χαλαρώνω παίζοντας τένις ή παίζοντας με τα παιδιά μου.
Υπάρχει μια συνήθεια στο σπίτι σας που δεν αλλάζετε με τίποτα — όσο γεμάτο κι αν είναι το πρόγραμμα;
Νομίζω η γυμναστική. Έχω βάλει τόσο πολύ τη γυμναστική στην καθημερινότητά μου, που δεν υπάρχει μέρα που δεν κάνω έστω λίγο γυμναστική. Μπορεί αυτό να σας φαίνεται λίγο υπερβολικό, αλλά αν δείτε το μέσο όρο βημάτων μου στο ρολόι χειρός, θα καταλάβετε. Αυτή τη στιγμή που μιλάμε έχω μέσο όρο 20.365 βήματα την ημέρα επί 365 μέρες. Άρα, όπως καταλαβαίνετε δεν έχω χάσει σχεδόν ούτε μία μέρα, έστω από λίγο διάδρομο, λίγους κοιλιακούς, λίγο τένις. Πάντα κάτι θα κάνω.
Αν γυρίζατε τον χρόνο πίσω, τι θα λέγατε στον 25χρονο Άδωνι λίγο πριν γίνει πατέρας; Να δουλέψει λιγότερο; Να φοβηθεί λιγότερο; Να ζήσει πιο πολύ;
Είναι ωραίο ερώτημα, αλλά τι σημασία έχει; Αν γυρνούσες το χρόνο πίσω, πιθανόν να έκανες διαφορετικά πολλά πράγματα και να είχες να δώσεις πολλές συμβουλές. Αλλά αυτό είναι μία θεωρητική συζήτηση. Τελικά, η ζωή μας τι είναι; Είναι το παρόν που είναι μία συνισταμένη όλων των παρελθουσών μας επιλογών. Η ζωή είναι πολύ ωραία όπως είναι, είμαι πολύ ευτυχισμένος. Έχω μία ωραία οικογένεια. Κάνω μία δουλειά που πραγματικά μου αρέσει. Προσφέρω στους συμπολίτες μου. Θα του έλεγα λοιπόν, «προχώρα όπως είσαι».
Άδωνις Γεωργιάδης …On board
Καφές ή τσάι; Καφές.
Πρωινός τύπος ή νυχτοπούλι; Πρωινός τύπος.
Βουνό ή θάλασσα; Μικρότερος, θα σας έλεγα βουνό. Τώρα νομίζω έχω γίνει πιο πολύ της θάλασσας.
Twitter ή ησυχία; Twitter 100%.
Ποιο βιβλίο και ποια φράση σάς έχουν μείνει από τα παιδικά σας χρόνια; Βιβλίο που μου έχει μείνει είναι η Ιλιάδα του Ομήρου. Θεωρώ ότι είναι το συγκλονιστικότερο βιβλίο που έχω διαβάσει στη ζωή μου. Είναι κρίμα που οι Έλληνες σήμερα δεν έχουν πραγματική συνείδηση του πόσο μεγάλος ποιητής ήταν ο Όμηρος και γιατί σε όλο τον αρχαίο κόσμο εθεωρείτο ο Ποιητής με κεφαλαίο Π. Η φράση που μου έχει μείνει είναι “κάνε αυτό που πρέπει και ας γίνει ό,τι θέλει.”
Αγαπημένο φαγητό; Μακαρόνια με κιμά.
Στιγμή απόλυτης χαλάρωσης: αγαπημένο τραγούδι; Οτιδήποτε του Αντώνη Ρέμου. Του έχω λατρεία.
Τι φοβάστε περισσότερο: ακινησία ή αλλαγή; Με φοβίζει ασφαλώς η ακινησία. Δεν την αντέχω.
Ένα πράγμα που δεν αποχωρίζεστε ποτέ; Ένα πράγμα που δεν αποχωρίζομαι ποτέ, δυστυχώς, είναι το κινητό μου.
Πόσες ώρες κοιμάστε αλήθεια; Κατά μέσο όρο κοιμάμαι 5:30 με 6 ώρες.
Τελικά, τι είναι πιο δύσκολο: να πείσετε τη Βουλή ή την οικογένεια σας; Σίγουρα την οικογένειά μου. Η Βουλή είναι «παιχνιδάκι».
