Ας είμαστε ειλικρινείς. Οι οθόνες έχουν γίνει κομμάτι της καθημερινότητάς μας. Τα παιδιά μεγαλώνουν σε έναν κόσμο όπου τα κινητά, τα tablets, τα βιντεοπαιχνίδια και τα social media βρίσκονται παντού. Οι περισσότεροι γονείς έχουν βρεθεί κάποια στιγμή μπροστά στο ίδιο δίλημμα: «Μήπως περνάει υπερβολικά πολύ χρόνο μπροστά σε μια οθόνη;»
Το ερώτημα όμως δεν είναι μόνο πόσες ώρες περνά ένα παιδί μπροστά σε μια συσκευή. Οι ειδικοί επισημαίνουν ότι μεγαλύτερη σημασία έχει η σχέση που αναπτύσσει με αυτήν. Όπως συμβαίνει με πολλές συνήθειες, έτσι και η χρήση της τεχνολογίας μπορεί να ξεπεράσει τα όρια της ψυχαγωγίας και να μετατραπεί σε ανάγκη.
Σύμφωνα με ψυχολόγους και ειδικούς στην παιδική ανάπτυξη, υπάρχουν ορισμένα σημάδια που μπορεί να δείχνουν ότι ένα παιδί ή ένας έφηβος έχει αρχίσει να εξαρτάται από τις οθόνες.
Όταν οι πραγματικές εμπειρίες χάνουν τη μάχη
Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά σημάδια είναι όταν το παιδί αρχίζει να προτιμά σταθερά την οθόνη από τις πραγματικές δραστηριότητες. Ένα παιδί που παλαιότερα ανυπομονούσε να βγει με φίλους, να παίξει, να αθληθεί ή να περάσει χρόνο με την οικογένεια, μπορεί ξαφνικά να προτιμά να μείνει μόνο του με το κινητό ή το tablet.
Δεν μιλάμε για μία περιστασιακή επιλογή. Μιλάμε για μια επαναλαμβανόμενη συμπεριφορά που σταδιακά αντικαθιστά την πραγματική ζωή.
Έντονος εκνευρισμός όταν μπαίνουν όρια
Κάθε παιδί μπορεί να δυσαρεστηθεί όταν του ζητάμε να κλείσει το παιχνίδι ή το βίντεο που παρακολουθεί. Όταν όμως η αντίδραση γίνεται υπερβολική, με ξεσπάσματα θυμού, φωνές ή έντονη επιθετικότητα, ίσως υπάρχει λόγος ανησυχίας.
Οι ειδικοί εξηγούν ότι σε ορισμένες περιπτώσεις τα παιδιά βιώνουν πραγματική δυσφορία όταν απομακρύνονται από την οθόνη, γεγονός που θυμίζει συμπεριφορές εξάρτησης.
Η οθόνη ως «παρηγοριά»
Πολλά παιδιά αρχίζουν να χρησιμοποιούν το κινητό ή το tablet ως τρόπο διαχείρισης των συναισθημάτων τους. Νιώθουν άγχος; Παίρνουν το κινητό. Βαριούνται; Ανοίγουν ένα βίντεο. Νιώθουν στενοχώρια ή μοναξιά; Καταφεύγουν στα social media ή στα παιχνίδια.
Όταν η οθόνη γίνεται το βασικό εργαλείο αντιμετώπισης κάθε δυσάρεστου συναισθήματος, οι γονείς χρειάζεται να δώσουν μεγαλύτερη προσοχή.
Πτώση στις σχολικές επιδόσεις
Η υπερβολική χρήση οθονών μπορεί να επηρεάσει τη συγκέντρωση, τον ύπνο και τη διάθεση. Δεν είναι τυχαίο ότι αρκετοί γονείς παρατηρούν μείωση της σχολικής απόδοσης ή δυσκολία ολοκλήρωσης των υποχρεώσεων.
Το παιδί μπορεί να φαίνεται συνεχώς κουρασμένο, αφηρημένο ή να δυσκολεύεται να συγκεντρωθεί ακόμη και σε δραστηριότητες που παλαιότερα το ενδιέφεραν.
Συμπτώματα άγχους ή θλίψης
Οι επιστήμονες μελετούν ολοένα και περισσότερο τη σχέση ανάμεσα στην υπερβολική χρήση οθονών και την ψυχική υγεία των παιδιών και των εφήβων. Αν το παιδί παρουσιάζει έντονο άγχος, απομόνωση, χαμηλή διάθεση ή απώλεια ενδιαφέροντος για πράγματα που αγαπούσε, καλό είναι οι γονείς να αναζητήσουν υποστήριξη.
Φυσικά, οι οθόνες δεν είναι πάντα η αιτία. Μπορεί όμως να αποτελούν μέρος του προβλήματος.
Αλλαγές στον ύπνο και τη φυσική δραστηριότητα
Η ατελείωτη χρήση κινητού πριν τον ύπνο επηρεάζει την ποιότητα της ξεκούρασης. Πολλά παιδιά κοιμούνται αργότερα, ξυπνούν πιο κουρασμένα και εμφανίζουν μειωμένη διάθεση για σωματική δραστηριότητα.
Παράλληλα, η πολύωρη καθιστική ζωή μπορεί να οδηγήσει σε αλλαγές στο βάρος, στη φυσική κατάσταση και στη συνολική ευεξία.
Δυσκολία να σταματήσει
Ίσως το πιο σημαντικό σημάδι είναι αυτό. Το παιδί λέει ότι θα παίξει για δέκα λεπτά και τελικά περνούν δύο ώρες. Υπόσχεται ότι θα κλείσει το κινητό μετά από ένα βίντεο, αλλά συνεχίζει ασταμάτητα.
Η αδυναμία ελέγχου της χρήσης είναι συχνά το στοιχείο που ξεχωρίζει μια απλή συνήθεια από μια προβληματική συμπεριφορά.
Τι συμβαίνει όταν μειώνεται η χρήση;
Οι ειδικοί αναφέρουν ότι αρκετά παιδιά εμφανίζουν συμπτώματα που θυμίζουν «στέρηση». Μπορεί να παρουσιάσουν ανησυχία, εκνευρισμό, βαρεμάρα, δυσκολία συγκέντρωσης ή ακόμη και προβλήματα ύπνου.
Τα καλά νέα είναι ότι αυτή η φάση συνήθως διαρκεί λίγες ημέρες. Στη συνέχεια, πολλοί γονείς παρατηρούν κάτι εντυπωσιακό: καλύτερο ύπνο, περισσότερη ενέργεια, αυξημένη δημιουργικότητα και μεγαλύτερη διάθεση για κοινωνική επαφή.
Τι μπορούμε να κάνουμε οι γονείς;
Η λύση δεν βρίσκεται στην πλήρη απαγόρευση. Βρίσκεται στην ισορροπία. Οι ειδικοί προτείνουν να δημιουργούνται ξεκάθαροι κανόνες χρήσης, κατά προτίμηση σε συνεργασία με τα παιδιά. Εξίσου σημαντικό είναι να υπάρχουν καθημερινές δραστηριότητες χωρίς οθόνες, όπως βόλτες, αθλητισμός, επιτραπέζια παιχνίδια ή απλώς χρόνος μαζί ως οικογένεια.
Και ίσως το πιο δύσκολο αλλά και πιο ουσιαστικό βήμα είναι το παράδειγμα. Τα παιδιά παρατηρούν πολύ περισσότερο απ’ όσο ακούν. Αν θέλουμε να μάθουν να αποσυνδέονται από τις οθόνες, χρειάζεται να το κάνουμε κι εμείς.
Γιατί στο τέλος της ημέρας, το ζητούμενο δεν είναι να μεγαλώσουμε παιδιά που φοβούνται την τεχνολογία. Είναι να μεγαλώσουμε παιδιά που ξέρουν πότε να την χρησιμοποιούν και πότε να την αφήνουν στην άκρη για να ζήσουν την πραγματική ζωή.

















Αριθμός Πιστοποίησης Μ.Η.Τ. 252125