Κανείς δεν είναι τέλειος γονιός – και ευτυχώς! Γιατί τα παιδιά δε χρειάζονται την τελειότητα· χρειάζονται γονείς που τους μαθαίνουν να αγαπούν τα μικρά, όμορφα πράγματα. Όπως τα βιβλία.
Αν έχεις στο σπίτι ράφια που ξεχειλίζουν, βιβλία κάτω από το κρεβάτι και σελίδες που έχουν γίνει καραβάκια στο μπάνιο, τότε κάτι κάνεις σωστά. Το διάβασμα δε μαθαίνεται με “κανόνες”· καλλιεργείται μέσα από στιγμές. Από εκείνη την ώρα που αφήνεις το μωρό να μασουλήσει ένα πάνινο βιβλιαράκι, μέχρι τη βραδιά που το παιδί σου σε κοιτάει με μάτια μισόκλειστα και λέει “άλλο ένα κεφάλαιο μόνο”. (Κι εσύ φυσικά υποκύπτεις.)
Δεν υπάρχει μαγική συνταγή, υπάρχουν όμως μερικά μικρά “μυστικά”:
Μην το πιέζεις. Άσε το παιδί να παίξει με τα βιβλία, να τα μυρίσει, να τα ξεφυλλίσει. Δε χρειάζεται να ακούσει μια ιστορία ολόκληρη – χρειάζεται να τη νιώσει δική του.
Διαβάστε μαζί. Ακόμα κι όταν αρχίσει να διαβάζει μόνο του, η ώρα του κοινού διαβάσματος παραμένει ιερή. Εκεί γεννιούνται οι πιο όμορφες συζητήσεις.
Ακολούθησε τα ενδιαφέροντά του. Μην κολλάς στα “σωστά” βιβλία. Αν θέλει να διαβάζει κόμικς, οδηγούς Pokémon ή συνταγές για μπισκότα, άστο. Το θέμα είναι να αγαπήσει τις λέξεις.
Διάλεξε καλές ιστορίες. Ένα ωραίο βιβλίο μπορεί να αλλάξει τη διάθεση ενός παιδιού. Ψάξε, ανακάλυψε, διάβασε μαζί του. Το διάβασμα είναι κοινό ταξίδι, όχι υποχρέωση.
Στο τέλος της ημέρας, δεν έχει σημασία αν το παιδί σου διαβάζει γρήγορα ή αργά, αν τελειώνει τα βιβλία ή τα αφήνει στη μέση. Σημασία έχει να μεγαλώσει πιστεύοντας ότι μέσα στις σελίδες μπορεί να κρύβεται κάτι μαγικό. Και να μάθει ότι τα βιβλία είναι φίλοι που δεν τον προδίδουν ποτέ.
